Vandaag was ik voor de eerste keer in mijn volwassen leven zelf patiënt!
Een rare ervaring moet ik zeggen.
Wel goed om zelf eens te ervaren hoe het is, na al wat jaartjes op de o.k. rond te lopen is het niet verkeerd om zelf te ervaren wat een patiënt meemaakt.
Gelukkig hoefde ik alleen maar aan mijn pols geopereerd te worden en kon het met een axillairblok. Klein voordeel is dat ik wel een beetje zelf kon regelen wie er voor het blok ging zorgen en wie er op de o.k. bij zou staan.
Bij zo’n axillairblok heb je trouwens wel de hele tijd het gevoel dat je met je arm aan een stroomdraad hangt waar 220 V op staat. Niet meteen erg pijnlijk te noemen, maar wel een erg irritant gevoel. Je moet er niet teveel op proberen te letten, anders wordt je er gek van, vandaar dat ik dit bericht maar zit te typen. Normaal typ ik met tien vingers, dus dit gaat een stuk langzamer en dan ben ik weer effe afgeleid en een keer zo lang bezig als normaal. Het heeft zeker tot een uurtje of één vannacht geduurd voordat het blok was uitgewerkt. Gelukkig heb ik goed kunnen slapen, ik was alleen vanmorgen al vroeg wakker en toen kon ik niet meer in slaap komen. Ondanks de behoorlijke dosis pijnstilling is het vandaag erg pijnlijk.
